Jak powstało Ju Jitsu?

Historia Ju Jitsu sięga wieków przed naszą erą. Mimo to, dopiero na przełomie XIX i XX wieku wschodnie sztuki walki przybyły do Europy i Ameryki. Na czym polega ten styl walki i kto jest jego pomysłodawcą

Starojapońskie początki Ju Jitsu

Mówi się, że Ju Jitsu jest matką wszystkich japońskich sztuk walki. W dawnych wiekach ten styl walki określano mianem sumo, kumi-uchi, yawara czy judo. Wraz z biegiem czasu poszczególne techniki ulegały wyodrębnianiu i tworzyły osobne style walki. W czasach starożytnych Ju Jitsu było charakterystyczne dla samurajów. Służyło głównie pokonaniu przeciwnika w walce. Wraz z XVII wiekiem przyszła spokojna sytuacja polityczna. Na znaczeniu straciła więc walka z bronią. Tym samym pojawiło się miejsce dla systemów walki bez używania broni.

Zawiła historia powstania Ju Jitsu

Trudno określić skąd wzięło się Ju Jitsu. Powstało wiele teorii i legend odnośnie początków tego stylu walki. Są legendy, nie ma niestety wiarygodnych przekazów. Poniżej prezentujemy najpopularniejsze teorie.

Chiny?

Badacze nie są zgodni co do miejsca powstania tego stylu walki. Być może Ju Jitsu narodziło się w Chinach. Historię zapoczątkowali samurajowie ze świty mnicha Chen Yuana Pinga. Podczas wyprawy zostali oni napadnięci. Samurajowie nie potrafili poradzić sobie z przeciwnikami. Wtedy mnich używając technik walki bez broni poradził sobie z oprawcami. Samurajowie pełni podziwu nauczyli się stylu walki od mnicha i rozeszli po świecie, by założyć szkoły Ju Jitsu.

Japonia?

Możliwe także, że ten styl walki narodził się w Japonii. Jeszcze przed naszą erą odbył się turniej walki. Opis w notatkach historycznych mówi o tym, że w zmaganiach używano nie tylko kopnięć i uderzeń, lecz także chwytów. Uznaje się więc, że ta walka zapoczątkowała dawne formy Ju Jitsu (sumo i yawarę). Ojcem założycielem tego stylu walki miałby być Takenouchi Hisamori.

A może Chiny i Japonia?

Ostatnia legenda powstania Ju Jitsu łączy japońskie wpływy z zewnętrznymi. Protoplastą tego stylu walki miałby być Akayama Shirobei Yoshitoki – japoński lekarz i filozof. Studiował on w Chinach, gdzie poznał techniki walki. Po powrocie do kraju założył szkołę. Nie cieszyła się ona jednak powodzeniem. Wraz z czasem udało mu się udoskonalić technikę walki. Tym samym powstało Ju Jitsu.

Skąd Ju Jitsu wzięło się w Polsce?

Ju Jisttsu jako zagościło w Polsce jako pierwsza wschodnia sztuka walki. Trudno o konkretne usytuowanie tego stylu walki na osi czasu. Przyjmuje się jednak, że już pod koniec XIX wieku zaczął się pojawiać na europejskim gruncie. Dynamiczny rozwój Ju Jitsu w Polsce przypada jednak na okres międzywojenny. Początkowo system sprawdzał się w treningach wojska i policji. Nie cieszył się jednak wielką popularnością. Z czasem pojawiały się publikacje na temat tej techniki walki. Mogli ją także trenować cywile. Kolejne lata to naprzemienne rozwijanie i tłumienie nauki Ju Jitsu w Polsce. Dopiero w latach 90. ubiegłego stulecia ten styl walki został doceniony. Powstawało wiele organizacji i klubów. Dzięki nim skutecznie spopularyzowano Ju Jitsu w naszym kraju.

Ju Jitsu – czym się charakteryzuje?

Ta sztuka walki opiera się na dźwigniach, rzutach, duszeniach, blokowaniu ciosów czy szybkich kontratakach skierowanych na punkty witalne ciała. Ju Jitsu wyróżnia przede wszystkim nagromadzenie technik pochodzących z różnych sztuk walki. Z tego powodu uważa się, że jest ono podstawą dla takich dyscyplin jak judo, aikido czy karate. Świadczy to również o nieustającej aktualności tego stylu walki. Sama nazwa oznacza „łagodna sztuka”. Może to być mylące, ponieważ w Ju Jitsu poza niegroźnymi technikami znajdziemy także i te bardzo niebezpieczne. Wszystkie techniki w Ju Jitsu można łączyć w nieskończoną liczbę kombinacji. Co ciekawe, perfekcyjne opanowanie ich wszystkich wymaga znajomości założeń fizjologii, psychologii i anatomii człowieka, a także taktyki i strategii samej walki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *